Hani derler ya bir kadının hayran oldugu ilk erkektir..
Ya da aşık olunan ilk erkek..
Öylemidir degilmidir bilemem ama bir kadının hayatına giren ilk erkek diyebiliriz aslında “baba” kavramı için..
Anneler özeldir,güzeldir,sevginin başlangıç kaynağıdır.
Ama baba farklıdır.Güven gelir insanın içine ilk başta.Adını duymak bile yeter insana..
Babamla yıllarca baba- kız evlat ilişkisi içinde büyüdük.Benim isteklerim oldu o karşıladı..Kimi zaman teşekkür ettim ,belki kimi zaman etmedim bile.Babaydı belkide yapacaktı nasıl olsa.
Herşeyin bi zamanı vardı.Sen erken istesende herşey zamanı gelince olurdu mutlaka..
Bunun farkına varmam için büyümem gerekiyormuş yeni anladım..Şimdi kabul etmesekte iki arkadaşız sanırım babamla..
Ben yapmadan o farkediyor, O söylemeden ben anlayabiliyorum onu..
Ne istediğini biliyorum benden,neden istediğini..Sonrasında neler olacağını..
O biliyor her hareketimin sebebini.Ne kadar büyüsemde dudagımı büzdürdüğümde biliyor ne için yaptığımı..

 

 

 

Yıllarca ders çalışayım diye evdeki interneti kestirmeyi düşünen babam ,şimdi ben gelmeden bağlıyor neti eve.. Geldiğimde sıkılmayayım diye..
Dedim ya herşeyin bir zamanı var ona göre..

Herkes kadar bende Çok şey öğrendim babamdan hayata dair.
Kendime duyduğum özgüven,yere basarken hissettiğim gurur ,Karşılıksız sevebilme hissi ve belkide babam gibi sakladığım daha nice duygularım ondan bana miras…

İyi ki varsın baba ! Arkama dönüp baktığımda ,Senin kızın olmaktan her zaman gurur duyacağım..
Seni Çok seviyorum..
Küçük eşşeğin SaydeK..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

.